Armanc ji cêkirina mirofa, xweda nasi û liyaqeta bi bendetîya Yezdane.

Di dêrokêde li bendemayina nebiya naskirına zagunê yezdani, gihistina dadeke wek hev.
Hemu xelq ji zilm û zora zordara westiyabu. Ji şer û xwunê ra saebr û arama wan nemabu.
Lewra hemu ‘eşîrê ‘ereba di navbera wanda kuştunu û zılm û zordari bi dawî nedibu.
Serê wan ji kundebuna puta ranedibu, mejîyê vana wek dehaqizmî ji xwun mijîyê derbas nedibu. Hemu li bendA PEXENBEREK bun ku were û ev zılmû zordari bidawî bibe.

Zilimê xwe gihandibu asta herî bilind. Desthilatdara hemu jar û zeyif bi bendê koletyê bend dikirin.
Zarok bi saxî bin ax dikirin.
Bi seda carî li dora xwe kom dikirin.
Mêr û pirek wek zewala dihatin kirîn û firotan.
Mafê jiyanê qedyxbu.
Dem dema fitretê bu. Tu qanunû zagunê Yezdan nedihatin naskirin. Sebr û aramê insana ji jîyanêra nemabu.
Wek cihana ajala bi hêza bê hêz duxarin. Hemu alem li benda pexenberekî bu. Yezdanê pakê dilovan, Hz muhemed dişand. Hemu zereê cihanê tevda bizimanek vekiri digotin wek seydaê batê gotiye.
Cumle zeratê cihanda ev nida,
Kirine gazî pêkve gotin mer heba.
Merheba ey sirî furqan herheba,
Merheba ey derde derman merheba.

Belê hemu sirîyatê qurana pîroz di zatê ehmedîyede veşartî bu. Bi hatina nura çava cihan roj ji rojê ronîtir dibu. Tirijnê rojê xwe berdida nava seva tari. Şev di xweda şefeq ((berbang)) didit.
ez hevidarim ku jiyaname dinav şefeqa hz muhemed bi tîrejnê quranê ronahi daye cihanê berdewam ke.zilm û zordarî bi dawibe. qendila we hemuyan pirozbe.