GULZAR

Gulzarê warê me bılbıl lê nîne,

Dilê bê dil her tim jar û hezîne,

Ey felek bextû bawerî a te nîne,

Dilê min lewra bi kovanû birîne.

Kovan û birîn li nav crg û,dilane,

Gerdena yarê weka baxû bostane,

Hertim li ser qal û ceng û talane,

Ebleh ji aramî û evînî ê çi zane,

Belê ebleh evini û Eşqê  nizane,

Qada cengû qîtalê jêra baxê gulane,

Evina min yare bi tayîbet wetane,

Xwuna sor li gerdana yarê werdane,

Lewra li meyxaneya Eşqê bilbil naxwune,

Nemeymeste,li baxan xuncegulan nabine,

Li mahê nisan gul bi xwuna lehenga sor bune,

Dengê bilbil qedyaye,lewra gulan reng xwune,

Yaramin baxê gula hem jî kayna zêrane,

Bejna yarê nazikû şîrîn weka şitla rihane,

Destê zordar li gerdenê tevî herdu memkane,

Yar bende ye aşiq azad nîne û baş dizane.

Çavreşamin,hesretamin,evinamin yare,

Destê min nagîhê,li bin destê neyare,

 Can gorî bikim şehadet bo min dîyare,

Armanc ne gul bitenê belki gulzare.

                             M EMİN ASLAN

Zarîn û axîn gîhîştin ezmana,

Tîr û elem li nav cergê ciwana,

Kermêş li xakamın weka berana,

Tella davêjin laşê pîr û ciwana.

Zarok piçûke azadi ji dest wî çûye,

Mafê dadê ji bo wî qedexe bûye,

Çavê xu vekir ji bo mafê dadê rabûye,

Siloxan-a wi bijî biratîya gela gotîye.

Curmê wî girane ji bo wî rewaye mirin,

Li hember zilma zordara serhildan kirin,

Hewar,Dewran qulibî ji dest me birin,

Kawa diyare,ji dehaqra wê were mirin.

Dad jiyana gelaye ji ser û ji bin,

Bi zilmê dad qulibî sileha dijmin,

Dibê maf û huquq nine ji bil min,

Ki jiyan bixaze ewe teror û dijmin,

Belê! teror ewe dest û linga dişkîne,

Oxirê dozde salî li ser gulla dibarîne,

Pişti zilma xwe zaroka teror dibîne,

Li ser xaka bav û kala jiyan jêr nîne,

Li xaka  kala dad qedîya zilim rewaye,

Canê zaroka li ber tangû top û gullaye,

Hina jiyan biratî,zagun dinê xwedaye,

Zaroka biraki li gorê,ê din li baxê gulaye,

Birao! ol jîyana edl-i,dad û zagone,

Biratî yekîtî û wekhevî,rast lirê çûne,

Dibê însanim,bendê sêdarê hîna dişidîne,

Birakujek xedare hina xu adil dibîne.

                               M EMİN ASLAN

Kıvam çağında yol, yarı oluyor

insanlarda gayret arı oluyor,

Beyazlar üstünde sarı oluyor,

Düşünce beynin kârı oluyor,

Otuz beş’e gelenlerin sermayesi artıyor,

Yıldızlara ulaşsa güneşlerde batıyor,

Gül bahçede koparsa çiçekçiler satıyor,

işte bülbül gibiyim,kalbim gülle  atıyor.

Akıl kemale erir, kuvvet yavaş yavaş gidiyor,

Düşünceler gelişir ,duygular az da olsa bitiyor,

Ne kadar gizem olursa, zaman kadar olmuyor,

Gizemler zamanındır, geceler gündüz oluyor.

Çiçekler yaprak açmış, bülbül gonca güle bakıyor,

Şu gülistanın suyuna bak! yukarıya doğru akıyor,

Bülbül gülden koparak; kafayı manzaraya takıyor,

Şu esrar-i hayata bak sudan,sudan ateş atıyor.

Döküldü yaprak, mevsim kışa doğru gidiyor,

Karlar yağmış dağlara, eller- ayaklar üşüyor,

Yaratılışta ilk olan gönül ,neden erken duruyor?

Sevgi varlığın mayasıdır,eflak onsuz dönmüyor.

M EMİN

Tags: bülbül yaprğa deyil gonca güle bakar.