Tekusî çibe ji bo naş û beden,
Azadî ewe ji bo ciwanek hemdem,

Ger tu sihet wendakî li cîhanê,
Çibikî ji jîyana sary û diwanê,

Ger li cihanê azadî wendakî,
hertim jar û zeyîf û ne pakî.

Civakek bawerî wendake bi azadî,
dijîkî mirîye tu kefen li ser wî badî.

Azadî nayê dayîn tê sandin,
tu dest direjki,tê xapandin.

Azad,dibe ku naşê wî bibe esîr,
tu hêz nade ruhê wî qeyd û zincîr.

Ger mirof azadî nebîne,
bextewarî û kêfxweşî qet nine,

Ger azadîya te nebe li dîwanê,
tu çibiki ji dewê meşkê nanê hebanê.

mêjuê te  bila nebe kole li cîhanê,
naşê te bila bavên heps û zindanê.

Bi mêjukî paqiş şur û qelem tu rake,
da civak azadîyê peydake.

Ger zeyîfbî berjewendî te şake,
ew kemîne duşmin wê te riswake.

Azadî ji xeni mafê dadê tiştek nîne,
Ew jîyanek gelek xweş û şîrîne.

Sed muxabin gelek desbot me dîne,
mafê dadê tu bixazi dibên eva xaîne.

M EMİN ASLAN

CEVAP: Bazı İslam alimleri “İnsanları dünyevi ve uhrevi saadete ulaştırmak, onları fesaddan kurtarabilmek için takip edilmesi gereken en güzel yola siyaset denilir”(1) tarifi esas almışlardır. İbn-i Abidin, “Siyaset ağır bir şeriat olup, iki nevidir. Siyaset-i zalime: Halkın haklarına zıt olan siyasettir ki, şeriat bunu haram kılmıştır. Siyaset-i adile: Halkın haklarını zalimlerin elinden kurtaran, zulum ve fenalıkları defeden, fitne ve fesad ehlini men eden siyasettir ki, şeriattan sayılır”(2) diyerek, siyaseti tasnif etmiştir. Adil siyasetin gerçekleşmesi için gayret sarfeden kimselerin; velayet hukukuna riayet etmeleri ve fütüvvet ahlakına sahip olmaları zaruridir. Türkiye’de politikacıların değişik vesilelerle, dini istismar ettikleri sabittir. Bunu şu veya bu parti ile sınırlandırmak doğru degildir. Şahısperestlik hastalığı ve zalim politika, bütün ahlaki değerleri tahrip etmektedir. İktidar sahiplerinin, insanların hidayetine vesile olmaları mümkün olduğu gibi, kitleleri dalalete sürüklemeleri de mümkündür. Bu siyasi bir tez değil, Allahu Teala (cc)’nın kitabında yer alan bir hakikattir. Kur’an-ı Kerim’de, kıyamet gününde ortaya çıkacak manzara şöyle tasvir edilmiştir: “(Tuğyan eden siyasi liderler) O gün yüzleri ateşte evrilip-çevrilirken, ‘Eyvah bize!.. Keşke Allah’a itaat etseydik, Peygamber’e itaat etseydik’ diyeceklerdir. (Onlara tabi olanlar da) ‘Ey Rabbimiz!.. Hakikat biz reislerimize ve büyüklerimize uyduk. Onlar da bizi yoldan saptırdılar’ diyeceklerdir. Ey Rabbimiz!.. Onlara (liderlerimize ) azaptan iki katını ver. Onları büyük bir lanetle rahmetinden kov!..”(El Ahzab Suresi, 66-68) Hesap gününde; tuğyan eden ve insanları hidayetten uzaklaştıran siyasi liderler ile onlara tabi olan kimselerin, birbirlerinin düşmanı haline gelecekleri haber verilmiştir. Müslümanların fesadın, yalanın ve zulmün ön plana çıktığı dönemlerde, nasıl hareket edecekleri, önemli bir meseledir. Resul-i Ekrem (sav)’in, “Benden sonra birtakım emirler olacaktır. Kim onların yalanlarını tasdik eder ve yaptıkları zulümde kendilerine yardımcı olursa benden değildir, ben de onlardan değilim. O kimse benim havzımın etrafına yaklaşamayacaktır. Kim onların yalanlarını tasdik etmez ve zulümlerinde kendilerine yardımcı olmazsa, bendendir. Ben de onunla beraberim. Ve o kimse havzımın kenarında bana ulaşacaktır”(3) buyurduğu ve mü’minleri uyardığı malumdur. Buradaki “Benden değildir, ben de onlardan değilim” ifadesi; yalan söyleyen ve zulmeden politikacıları desteklemenin, nelere sebep olacağını haber vermektedir.

İmam-ı Azam Ebu Hanife (rh.a)’nin zalim iktidarları meşru saymamasını; bu hadis-i şerif’le izah eden alimler bulunduğu gibi, “Allahu Teala (cc)’ya isyan hususunda mahluka itaat yoktur”(4) hadis-i şerif’i ile izah eden alimler de vardır. Yeryüzünde küfür ahkamı ile hükmetme hakkı, hiç kimseye tanınmamıştır. Bu konuyla ilgili olarak Molla Hüsrev, “Bir kimse başkasına küfür ahkamı ile hükmetmek için azm eylese, sırf bu azmi sebebiyle kafir olur. Şayet bu kimse kelime-i küfrü konuşsa ve bir cemaatte o konuşulan sözü kabul eylese, o cemaatin hepsi kafir olur”(5) diyerek, önemli bir inceliğe işaret etmiştir. Bazı Müslümanların “Hangi iktidar meşrudur ve hangi vasıfları haiz liderlere itaat edilebilir?” sualine, kalplerini mutmain edecek bir cevap bulamadıkları görülmektedir. Şimdi bu konu üzerinde kısaca duralım… Bir iktidarın meşru olabilmesi için; adalete riayet etmesi ve insanların rızasına dayanması şarttır. Ayrıca iktidar sahibi olan kimsenin; Allahu Teala (cc)’nın kitabında ve Resul-i Ekrem (sav)’in sünnetinde yer alan bütün hükümlerin hakikat olduğuna inanması ve “İşittim, itaat ettim” diyerek, mucibince amel etmesi gerekir. İslam fıkhına göre meşru iktidarın, değişmeyen iki rüknü budur. Kitap ve Sünnet’te hüküm bulunmayan konularda; mü’minlerin emiri (Ulu’lemr) diğer şer’i delilleri ve maslahatı dikkate alarak, bir düzenlemede bulunabilir. Allahu Teala (cc), Müslümanlara; kendilerinden olan emir sahiplerine, meşru olan hususlarda itaati farz kılmıştır.(6) Bu mahiyetteki bir itaat; şahsa değil, İslam ahkamına ittiba ile ilgilidir. Meselenin özü budur. Birbirimize dua edelim

Baba! Senin haksız olduğunu söylüyorlar

Baba! Sen haksız değilsin

Baba! Sen niçin cezaevindesin

Baba! Seni neden benden alıyorlar

Sen bir sefer bile beni öpmedin

Benim annemin gözyaşlarını silmedin

Anne!

Ben her sabah senin gözyaşlarını görüyorum

Filistin her şeyin güzeline layık değil mi?

Ben her gün güneşi çağırıyorum

Anne! Acaba bir daha babamı görecek miyim?

Yoksa ben kıyamet gününe kadar görmeyecek miyim?

Yoksa benim annemin gözyaşları kıyamet gününe kadar devam mı edecek

Baba! Sen nerdesin, nerdesin

Topraklarımız işgal ediliyor

Filistin çiçekleri kopartılıyor

Güneşin doğduğu günden bu yana

Ben hiç babamı öpmedim

Bayramlar bayramları, şenlikler şenlikleri kovalıyor

Şehitler şehitlerin üzerine düşüyor

Benim babam demir parmaklıkların ardında

Kölelerin bulunduğu duvarların arkasında..

O gün hangi gündür

Demir parmaklıkların kırılacağı gün hangi gündür

Ey her gün çocuklarını öpen babalar

Ben çok mu şey istiyorum

Ben çok mu şey istiyorum

Ey benim ayaklar altına alınmış çocukluğum

Ben Filistin’in bir çiçeğiyim

Babam demir parmaklıkların ardındadır

Ben babamı istiyorum, ben babamı istiyorum

Filistinli kızın şiiri

    ( Çevirmen: M. Emin ASLAN)

Heta di êşqê wer nebi,

Wek bîyokê zer nebî,

Wek min evîn perwer nebê

Tu bi vê jînê çikî.

 Yar wek kevoka xweş kedi,

Serbest û bê şerm û fedi,

Xwe di pencera êşqê nedi,

Ma tu bi nerînê çiki,

Şeker neşkine çav bi kil,

Yek awirek nevêjedil,

Gul jê nebarin mil bi mil,

Ma tu bi vê dinê çikî.

Heta li çem te runenê,

Şeker neke nava kenê,

Bê gorî û,bê ez benî,

Ma tu bî vê mizgînê çiki.

Yar ku bi moda kevn neê,

Palê nede ser maseê,

Xweş xweş dengê neyê neyê,

Ma tu bi vê zinê çiki.,

Yar ku ne mehvanê tebî

Daim ne rezanê tebî,

Bê taq û bê etles nebî,

Ma tu bi teşrînê çiki,

                       Cîger xwun