Li deşta Mûşê li gundikê aAqpirîs bi gorî riwayetê, rojek roj În e, mela ji civakê re diaxife nav û nişanê ku di ola islami de, di ware eqîdê de pewîstî pê heye li ser disekine.
Seyda dibêje cemaet hun dizanin di ola îslamê de pewîste mirof Xweda yê xwe naske, Resulê xwe naske, mesela: di nav me de navê me hemu navê islamî ne. Wek Nizamiddin, Xeyruddin, Riknuddin Seyfuddin. Çawa ku navê me bi gor ola islamê ye, pêwîste zanyariya me jî, di wê astê de be. Xwedayê me navê Wî Yezdan ê pakî dilovan. Lê ezê navê Resul di navbera we da ji yekî pirs bikim.
Birayê Rıuknuddin navê nebiyê me çiye?
Seyda Îsa ye, na kurê min te nezanî. Seyda: Mûsa ye.
Na te nezanî
Seyda lê ataturk.
Na lawo!
Ê Seyda bi Muhemmed Resulullah ez nizanim.
Meyzînin cemaet hun navê xwe bi gorî oldariyê datînin lê hun navê resulê xwe jî nizanin.
Eger Riknudin, navê Muhemed pê sond bine û digel ku navê resul ji nizane.
Di nava civakêde me çiqas riknê islamê mehkem hîştîye?
Belkî ez naha ji Selaheddin û Nureddin û Fexreddin jî bipirsim, wê nizanibin. Lê ez bibêjim, sade nav danin tera we nake. Eger erkanê islamê sade hun di navê xwe da bihêlin, wê riknê olî di navbera we da were jibîr kirin. Ew dem hunê bê qanûn û bê zagon bimînin, çawa birayê Riknudin bê navê Muhemed maye.
M EMİN ASLAN
Bayramlar savaşların bitişinde dolayı kutlanır. Savaşsız bir dünya kazanıldığında dolayı çocuklara Hediye edilir. Ama Dünyada ve Ülkemde, halan savaşlar yerini barışa terk edemedi. Bayramların Bayram olma dileği ile!
M EMİN ASLAN
Saçlarım siyah ti gençliğim nişan.
Fidanım yem yeşil, gül’zarım Zişan.
Nazar ilerde, sevgi ile dolup, taşan.
Gönlümu çaldın! İşte halım perişan.
Dolu dizgindim, gözler afakta.
Teçhizatlı süvari, korkum tek hakta,
Dizgin elimde, günüm şafakta,
Hayaller, derinde arar, beyin ırakta,
Görenler söylerdi merhaba, thenk
Korkusuz delikanlı, küvetli lehenk.
Yaşam şehrinde, eşit ti barış ile cenk.
Rum ve Frenk mülküne uzanırdı yürek.
Bu gün devran dönmüş, Gençlik bende kaçıyor,
Saçlara beyaz döşmüş, her taraf ihtiyarlık saçıyor,
Beni gören ceninler, dede diyerek, bende kaçıyor,
Gülümün yaprağı düşütü, lalezarım çiçek açmıyor,
Etiketler: DEVRAN DÖNER
Armanc ji cêkirina mirofa, xweda nasi û liyaqeta bi bendetîya Yezdane.
Di dêrokêde li bendemayina nebiya naskirına zagunê yezdani, gihistina dadeke wek hev.
Hemu xelq ji zilm û zora zordara westiyabu. Ji şer û xwunê ra saebr û arama wan nemabu.
Lewra hemu ‘eşîrê ‘ereba di navbera wanda kuştunu û zılm û zordari bi dawî nedibu.
Serê wan ji kundebuna puta ranedibu, mejîyê vana wek dehaqizmî ji xwun mijîyê derbas nedibu. Hemu li bendA PEXENBEREK bun ku were û ev zılmû zordari bidawî bibe.
Zilimê xwe gihandibu asta herî bilind. Desthilatdara hemu jar û zeyif bi bendê koletyê bend dikirin.
Zarok bi saxî bin ax dikirin.
Bi seda carî li dora xwe kom dikirin.
Mêr û pirek wek zewala dihatin kirîn û firotan.
Mafê jiyanê qedyxbu.
Dem dema fitretê bu. Tu qanunû zagunê Yezdan nedihatin naskirin. Sebr û aramê insana ji jîyanêra nemabu.
Wek cihana ajala bi hêza bê hêz duxarin. Hemu alem li benda pexenberekî bu. Yezdanê pakê dilovan, Hz muhemed dişand. Hemu zereê cihanê tevda bizimanek vekiri digotin wek seydaê batê gotiye.
Cumle zeratê cihanda ev nida,
Kirine gazî pêkve gotin mer heba.
Merheba ey sirî furqan herheba,
Merheba ey derde derman merheba.
Belê hemu sirîyatê qurana pîroz di zatê ehmedîyede veşartî bu. Bi hatina nura çava cihan roj ji rojê ronîtir dibu. Tirijnê rojê xwe berdida nava seva tari. Şev di xweda şefeq ((berbang)) didit.
ez hevidarim ku jiyaname dinav şefeqa hz muhemed bi tîrejnê quranê ronahi daye cihanê berdewam ke.zilm û zordarî bi dawibe. qendila we hemuyan pirozbe.
Etiketler: MEWLUDA RESUL
Roj ine Seyda xwe ji bo wezê ini amade kirîye û diçe mizgeftê. Pirtuka wi didestada diçe ser kursi bi dilek şewat, hêstir ji çavada tê û bi awazek zizû zelal deng li cemaetê dike.
Gelî civaka mislimana xweda hun afirandıne, muheqeq berpirsarya we li henber yezdanê dilovan heye. Hemu ayetê di qurana pîrozda hatine, ew ayet, rengê jiyana we teşkil dike. Jiyana weya bi vi rengi dibe sebeb ji bo riza-a xweda. Rizaa xweda ji dib wesile ji bo çuwîna weya cenetê, hun li wê derê dibînin gelek nîmetê,
Ji van nimeta fêkî ê cenetê, avê sar, ji hewza kewserê.
Lê civaka hêja ez bawerim haya we jê heye. Yezdanê dilovan wêw her yek ji we horya bide , kef û zewqê cenetê naşibin, ê cihanê.
Sofik siwal dike, Seyda wê çend heba bidin ?
,Seyda; sofiyê hêja qey dayina xweda wek dayîna ‘ebdaye.
Sofi Seyda li cîhanê bi gori ola îslamê cara didin. Lê libihiştê çend heba didin?
Seyda: sofiyê hêja bi awaê min ji ola islamê fem kirîye wê yezdanê dilovan72 bide.
Sofik zarin jê diçe û dibeje, hey gwedao! ma qey di xizna tede tune ez bi qurbana dayina tebim. û teq ji xwe diçe.
Hemu cema’et tê ser sofî bi xwe naê.
Seyda bangdike sofiya, sofino eva ‘eşqa xweda lê daye dev jî bedrin. Gelek dem diçe lê sofi bi xweda naê.
Seyda dibê sofi bibin nexweşxanê ka bijîşk çi dibeje.
Li nxweşxanê bijişk seron didê û hildide odeki, du heb eba dide ber, geli eba! hun haj ji nxweşê min hebin.
Lawê sofî li ber serê sofi senîye û hêstirê ronika huruk huruk dibarine. Dibêje ya yezdanê dilovan tu li bavê min weri rihmu keremê.
Di wê demêde sofi çavê xwe vedike herdu ebe liser serê xwera dibine,texmîn dike ku sofi li bihiştêye û ewjî horîyê wine. Bi dengek nere davêje û dibêje na na ez napejirinim ( qebul nakim)
Lawik: bavo bisekine bisekine. Kuro! Ez çi bisekinim wellahi ez qebul nakim.
Lawik: bovo tu çi qebul naki?
Sofi:lawo ez du heb horîya çadikim?
Min bi guhê xwe seh kir.
Lawik: bovo te çi seh kir?
Seyda got 72 heb horîya didin. wa Yezdan du heb bi tenê dane, ez qebul nakim.
Lawik : bavo! Evana ne horine. Lawo lê çine wellahî cil û bergê wan pir paqişin, ez dişibînim horîya!
Lawik na bavo tu li nexweşxanêyî. Evana ebene. Pa kuro xweda mala Seyda xerake min got qey bi wan gotina ez avetime nava bihiştê hori xizmeta min dikin. Minji xwest bila hemu horîyê min xizmeta min bikin.
Min çi zanibu seuda bi wezê xwe ez avêtime nexweşxanê
M EMİN
Direnmekte vardır nakış i hayat.